(  w większym formacie do zobaczenia w galerii )

   Historia Zboru ”Chrześcijańska Społeczność” w Brzegu
                                                             
    W grudniu 1945 r. wśród repatriantów ze wschodnich kresów dotarł do Brzegu br. Józef Czerski z rodziną i wkrótce zaczął organizować pierwsze nabożeństwa w domu przy ul. Słonecznej.    Z czasem dołączyły kolejne rodziny (Mazurów, Stebelskich, Kołbasów).
Kiedy w pobliskiej Lipowej Śl. zamieszkała rodzina Suskich, nabożeństwa były organizowane również w ich domu.

    W tym czasie jeszcze nikt nie wiedział, że w centrum miasta stał opustoszały duży budynek niemieckiego zboru  zielonoświątkowego. Pod koniec stycznia 1945 r., w związku ze zbliżającym się frontem Armii Czerwonej, wszystkie niemieckie  rodziny z tego zboru wyjechały na zachód, a nowe polskie władze piękny budynek przeznaczyły na teatr, a następnie na kino. W końcu zaadaptowano go na szkolną salę gimnastyczną, która  mieści się obecnie przy ul. Jana Pawła II nr 29.

    W 1947 roku rozpoczęto organizowanie nabożeństw w staro-ewangelickim kościółku przy ul. Nowych Domów (obecnie Ofiar Katynia), a następnie w Kościele Ewangelicko-Augsburskim przy ul. Łokietka.

    W 1948 r. rodzina Suskich zamieszkała  w Brzegu przy ul. Łokietka. Z czasem z ich mieszkania wygospodarowano dwa duże pokoje na utworzenie sali nabożeństw. Po adaptacji i remoncie w 1950 roku powstała sala wystarczająca na ówczesne potrzeby zboru. Dzięki zaangażowaniu miejscowych braci dobudowano schody i osobne wejście od strony frontowej. Z czasem siostra Franciszka Suska przekazała zborowi jeszcze jeden, przylegający do sali pokój, w którym odbywały się zajęcia Szkoły Niedzielnej.  Miejsce to służyło zborowi do  1998 r.

    W Polsce powojennej zielonoświątkowcy byli skupieni w Kościele Chrześcijan Wiary Ewangelicznej, a na Śląsku Cieszyńskim w Związku Stanowczych Chrześcijan. Zbór w Brzegu należał do Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej. Ówczesny pastor prezb. Józef Czerski, (pełniący tę funkcję do 1948 r.), w 1947r. na zjeździe  w Legnicy wybrany został na Prezesa Rady Kościoła.
 
    W 1950 roku nie tylko br. Józef Czerski, ale wszyscy duchowni kościoła zostali aresztowani i przetrzymywano ich w więzieniach. Skutkiem tych ciężkich doświadczeń był administracyjny przymus włączenia się kościoła do  istniejącego już Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego. ZKE w składzie pięciu ugrupowań na I Synodzie 4 czerwca 1953 r. zatwierdził wspólny statut  i ten stan rzeczy trwał do  XII Synodu, który odbył się w 1987 r. Wtedy to, wykorzystując stworzone przez władze państwowe możliwości, 22 maja podjęto decyzję w sprawie reorganizacji.
    Na Synodzie Założycielskim (22-23 maja 1987r.) uchwalono  utworzenie Kościoła Zielonoświątkowego.

    W okresie międzywojennym do Polski przybyła z USA misjonarka polskiego pochodzenia - Anna Bukszyńska. Była ona m.in. wykładowcą w Instytucie Biblijnym w Gdańsku i tam przed wojną poznała się z br. Józefem Czerskim. Tam też poznała młodego niemieckiego studenta teologii – Oskara Jeske, za którego wyszła za mąż. W czasie wojny Oskar Jeske został zesłany w głąb Związku Radzieckiego, gdzie przebywał  do 1956 roku. Ona wraz z dwójką dzieci nie otrzymała zgody na wyjazd z Polski. Była więc zmuszona  do pozostania tutaj. Znalazła się w bardzo trudnej sytuacji. W 1946 roku br. Józef Czerski sprowadził siostrę Annę z dziećmi do Brzegu.
    Siostra Anna Bukszyńska Jeske bardzo aktywnie włączyła się do pracy brzeskiego zboru. Nauczała w Szkółce Niedzielnej, prowadziła zajęcia z młodzieżą, służyła zborowi muzyką i wykładami biblijnymi.
 Po licznych staraniach w 1956 roku udało się jej wraz z dziećmi uzyskać zgodę na wyjazd z Polski do Niemiec do męża, który właśnie wrócił z zesłania. Następnie całą rodziną wyjechali na stałe do USA. Dopiero w 2007 roku, po 51 latach, zbór odwiedził syn Anny Jeske – Juliusz Oskar Jeske. 

    W 1948 roku pastorem Zboru został br. Mieczysław Suski (sen.), który pełnił tę funkcję do 1963 roku. 11 listopada 1963 r. Pan odwołał go do wieczności.
Pastor Mieczysław Suski jest wspominany jako dobry nauczyciel Słowa i duchowy ojciec wielu osób. Był bardzo czynnym kaznodzieją, usługującym w wielu zborach, członkiem Rady Kościoła.

    12 stycznia 1964 funkcję pastora powierzono Józefowi Suskiemu, absolwentowi Akademii Teologicznej w Warszawie, a 12 marca 1967 odbyła się jego ordynacja na prezbitera. Funkcję tę  pełnił do 1975 roku. Następnie został pastorem w Łodzi, a później  w Gdańsku.
    W 1969 roku z Brzegu do Cieszyna wyjechał br. Marian Suski. Przez wiele lat prowadził nauczanie w Szkole Niedzielnej, jak również pracę wśród młodzieży, nie tylko w Brzegu. Był koordynatorem tej służby na cały okręg. 
    Bolesne dla tutejszej społeczności było również pożegnanie siostry Janiny Suskiej, bardzo aktywnie zaangażowanej w pracę zboru. Wyjechała do Belgii i tam zamieszkała na stałe. 
    29 czerwca 1975 zbór powołał na pastora br. Stanisława Malisza, który 11 grudnia 1978 został ordynowany na prezbitera. Funkcję pastora pełnił do 1995 r.  Następnie wyjechał do USA, gdzie zmarł 15 marca 2005 roku.

    W 1995 roku pełniącym obowiązki pastora został diakon Bronisław Dwornik, rok później, 11 marca 1996 r., powołany na pastora. Następnie 29 października 2000 r. odbyła się jego ordynacja na prezbitera.

    Do roku 1958 corocznie w Brzegu organizowane były chrzty wodne w rzece Odrze. Później katechumenów chrzczono we Wrocławiu lub w innych okolicznych zborach.
    Od roku 1997 powróciliśmy do wcześniejszej dobrej tradycji i zaczęliśmy corocznie organizować chrzest w Brzegu na krytej pływalni lub w pobliskich akwenach wodnych.
    Każdego roku Pan dodaje tych, którzy przyjmują zwiastowaną Ewangelię.
    Ponieważ w 1997 roku Kościół Ewangelicko-Augsburski przejął na własność budynek przy ul. Łokietka, w którym od 1950 roku odbywały się nabożeństwa naszego zboru, w związku z czym zwróciliśmy się do Burmistrza Miasta i Gminy Brzeg o wynajęcie nam innego pomieszczenia na cele kultu religijnego.
Przychylność władz przyczyniła się do tego, że mogliśmy w styczniu 1998 roku rozpocząć remont sali na piętrze w budynku przy ul. Piastowskiej 2. Pierwsze nabożeństwa odbyły się na Wielkanoc `98.      

    W roku 1998 został złożony wniosek zboru do Międzykościelnej Komisji Regulacyjnej przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji o zwrot obiektu sakralnego przy ul. Jana Pawła II nr 29, który stanowił własność niemieckiego zboru „Christliche Gemeinschaft”.
    Niemieckie władze Kościoła skierowały pismo do Międzykościelnej Komisji Regulacyjnej, w którym zrzekły się roszczeń do tego budynku na rzecz Zboru „Chrześcijańska Społeczność” w Brzegu.
    Międzykościelna Komisja Regulacyjna nie wyraziła zgody na odebranie szkole obiektu sportowego. Po trwającym osiem lat sporze pomiędzy brzeskim Zborem Kościoła Zielonoświątkowego, a  Starostwem Powiatowym w Brzegu, komisja zaleciła starostwu  ugodowe załatwienie sprawy.
    Jesteśmy wdzięczni za ogromne wsparcie i pomoc prezb. Mariana Suskiego,  który jako członek Rady Kościoła – Dyrektor Biura, uczestniczył przez te lata we wszystkich posiedzeniach Międzykościelnej Komisji Regulacyjnej.
    W 2007 roku zbór przejął na własność 2/3 budynku przy ul. Piastowskiej 2, w którym już od 1998 roku, w wyremontowanej przez nas sali na I-szym piętrze odbywały się nabożeństwa. W tym samym pomieszczeniu 100 lat wcześniej miała miejsce pierwsza publiczna ewangelizacja w Brzegu, w wyniku której rozpoczęło się zielonoświątkowe przebudzenie na tym terenie. Więcej na ten temat można się dowiedzieć z „Historii brzeskiego zboru, lata 1896-1945”. 

    Zmiana lokalizacji zboru, a także rozpoczęcie działalności charytatywnej na rzecz ubogich mieszkańców powiatu poprzez zborowy oddział Akcji Humanitarnej „Życie”, przyczyniły się do tego, że zbór jest bardziej rozpoznawalny w mieście. Odczuwalne jest również przychylne nastawienie lokalnych władz do Kościoła.

    W 2007 roku prezb. Bronisław Dwornik złożył rezygnację z urzędu pastora, pozostając nadal dyrektorem brzeskiego oddziału Akcji Humanitarnej „Życie”.

    Przez najbliższe dwa lata opiekę nad zborem sprawował Prezbiter Okręgowy – Piotr Cieślar, a w 2009 roku na pastora zboru został powołany diakon Jacek Kosztowniak. Wprowadzenia na urząd pastora dokonał Prezbiter Naczelny Kościoła Zielonoświątkowego w  RP,  biskup Marek Kamiński w asyście Prezbitera Okręgowego,  Piotra Cieślara.

    W 2010 roku pozostali już nieliczni, którzy pamiętają pierwsze lata zboru.
Wśród nich są: Zuzanna Czerska – Ochocińska; Michalina Stebelska – Sikorska; braterstwo Kołbasowie (przeżyli razem już 53 lata) oraz braterstwo Bernaccy (z 60 letnim stażem małżeńskim).