Według kalendarza żydowskiego teraz, czyli naszego 9 września rozpocznie się 5771 rok liczony od stworzenia świata.

 3 Moj. 23:24-25

24. Powiedz synom izraelskim tak: W miesiącu siódmym, pierwszego dnia tegoż miesiąca, będziecie mieli dzień odpoczynku, dzień pamiętny, obwołane trąbieniem, święte zgromadzenie;

25. Żadnej ciężkiej pracy wykonywać nie będziecie, a składać będziecie ofiary ogniowe dla Pana.

4 Moj. 29:1-6

1. W siódmym miesiącu, pierwszego dnia miesiąca, będziecie mieli uroczyście ogłoszone święto; nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy, będzie to dla was dzień radości przy dźwięku trąb.

2. I złożycie na ofiarę całopalną, jako woń przyjemną dla Pana, jednego cielca, jednego barana, siedem rocznych jagniąt bez skazy,

3. A na ich ofiarę z pokarmów trzy dziesiąte efy przedniej mąki zaczynionej oliwą na cielca, dwie dziesiąte efy na barana

4. I jedną dziesiątą na każde jagnię z siedmiu jagniąt,

5. I jednego kozła jako ofiarę za grzech, aby dokonać za was przebłagania,

6. Oprócz comiesięcznej ofiary całopalnej i jej ofiary z pokarmów oraz oprócz stałej ofiary całopalnej z jej ofiarą z pokarmów i jej ofiarą z płynów zgodnie z dotyczącym ich przepisem jako woń przyjemną ofiary ogniowej dla Pana,

(BW)

Rosz ha-szana to święto Nowego Roku , jednocześnie dzień Bożego Sądu kończący stary rok. Poprzedzający go miesiąc Elu jest czasem rachunku sumienia przygotowującym na czas sądu.

Rosz ha-Szana przypada na czas nowiu czyli początku miesiąca, który zawsze szczególnie obchodzono. Trąbiono w srebrne  trąby ogłaszając początek kolejnego miesiąca. Pierwszy tiszri był jednak szczególnym nowiem ,dlatego też i trąbienia dokonywano na szofarach (trąbach) z baranich rogów. Śpiewano pieśni dziękczynne (hallelot – psalmy 113-118). Był to dzień radosny , nie wolno było pościć . Był to dzień wypoczynku dla wszystkich. Początek roku był także dniem upamiętniającym stworzenie świata, początek czasu. Czas ten wyznaczał tzw. lata szabatowe (co 7 lat) ,w których Bóg wyznaczył odpoczynek dla ziemi oraz rok jubileuszowy ( co 49 lat). W roku jubileuszowym umarzano długi, wypuszczano na wolność niewolników, ludzie wracali do swego dziedzictwa.