3 Moj. 23:15-22

15. Od następnego dnia po sabacie, kiedyście przynieśli snop dla dokonania obrzędu potrząsania, odliczycie sobie pełnych siedem tygodni.

16. Aż do następnego dnia po siódmym sabacie odliczycie pięćdziesiąt dni i wtedy złożycie nową ofiarę z pokarmów dla Pana.

17. Ze swoich siedzib przyniesiecie na obrzęd potrząsania po dwa chleby, każdy z dwóch dziesiątych efy przedniej mąki. Będą one upieczone na kwasie jako pierwociny dla Pana.

18. Oprócz chleba złożycie w ofierze siedem rocznych jagniąt bez skazy, jednego cielca i dwa barany; będą one ofiarą całopalną dla Pana wraz z ich ofiarą z pokarmów i ofiarami z płynów. Są to ofiary ogniowe, woń przyjemna dla Pana.

19. Przyrządzicie też jednego kozła na ofiarę za grzech i dwa roczne jagnięta na ofiarę pojednania.

20. Kapłan dokona nimi wraz z chlebem pierwocin i oboma jagniętami obrzędu potrząsania przed Panem; są one poświęcone Panu, a należą do kapłana.

21. W tym samym dniu obwołacie święto. Będzie to dla was święte zgromadzenie. Nie będziecie wykonywać żadnej ciężkiej pracy. Jest to wieczna ustawa we wszystkich waszych siedzibach dla waszych pokoleń.

22. A gdy będziecie żąć zboże ziemi waszej, to nie będziesz żął przy żniwie swoim pola swego  do samego końca i nie będziesz zbierał pokłosia po swoim żniwie, pozostaw je dla ubogiego i dla obcego przybysza; Ja, Pan, jestem Bogiem waszym.

Święto Tygodni to drugie święto w kalendarzu żydowskim(biblijnym), zobowiązującym każdego mężczyznę do stawienia się przed Bogiem  ( 2Moj. 23:14-17). Święto to nazwane jest  tu Świętem Żniw. Ze względu na to, że przypadało pięćdziesiątego dnia po Pesach, nazywane jest „pięćdziesiątnicą”. Nowy Testament natomiast mówiąc o tym święcie używa nazwy Zielone Święta (Dz.Ap. 2: 1, 20:16). Pod tą nazwą weszło ono do chrześcijaństwa, ze względu na zesłanie Ducha Świętego właśnie w tym dniu , stanowiące wypełnienie Bożej obietnicy zapowiadanej przez proroków Starego Testamentu (Joel 3:1-5, Ez.39:29,Iz.44:1-4).

            Za czasów biblijnych w Święto Żniw lud pielgrzymował do Świątyni Jerozolimskiej. W uroczystych pochodach brali udział mieszkańcy całego kraju niosąc w darze pierwsze, dojrzałe owoce ziemi. Bogaci nieśli je w srebrnych i złotych naczyniach, ubożsi w koszach uplecionych z gałęzi wierzbowych. Było to siedem rodzajów płodów: jęczmień, pszenica, oliwki, daktyle, granaty, figi i winogrona, ułożone warstwami. Prowadzono także zwierzęta na ofiarę. Orszakom towarzyszyli śpiewacy i muzycy. W Jerozolimie witano ich uroczyście.

Dz.Ap. 1:8

„ Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.”To ostatnie słowa Pana Jezusa przed odejściem do chwały. Uczniowie posłusznie oczekiwali w modlitwie na spełnienie się tych słów Mistrza. Dziesięć dni później, właśnie w Szawuot kiedy Jerozolima była pełna pielgrzymów z różnych stron świata, obietnica się wypełnia.

Dz.Ap. 2:1-21

1. A gdy nadszedł dzień Zielonych Świąt, byli wszyscy razem na jednym miejscu.

2. I powstał nagle z nieba szum, jakby wiejącego gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, gdzie siedzieli.

3. I ukazały się im języki jakby z ognia, które się rozdzieliły i usiadły na każdym z nich

4. I napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch poddawał.

5. A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężowie nabożni, spośród wszystkich ludów, jakie są pod niebem;

6. Gdy więc powstał ten szum, zgromadził się tłum i zatrwożył się, bo każdy słyszał ich mówiących w swoim języku.

7. I zdumieli się, i dziwili, mówiąc: Czyż oto wszyscy ci, którzy mówią, nie są Galilejczykami?

8. Jakże więc to jest, ze słyszymy, każdy z nas, swój własny język, w którym urodziliśmy się?

9. Partowie i Medowie, i Elamici, i mieszkańcy Mezopotamii, Judei i Kapadocji, Pontu i Azji,

10. Frygii i Pamfilii, Egiptu i części Libii, położonej obok Cyreny, i przychodnie rzymscy,

11. Zarówno Żydzi jak prozelici, Kreteńczycy i Arabowie - słyszymy ich, jak w naszych językach głoszą wielkie dzieła Boże.

12. Zdumieli się wtedy wszyscy i będąc w niepewności, mówili jeden do drugiego: Cóż to może znaczyć?

13. Inni zaś drwiąc, mówili: Młodym winem się upili.

14. Na to powstał Piotr wraz z jedenastoma, podniósł swój głos i przemówił do nich: Mężowie judzcy i wy wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie! Niechże wam to będzie wiadome, dajcie też posłuch słowom moim.

15. Albowiem ludzie ci nie są pijani, jak mniemacie, gdyż jest dopiero trzecia godzina dnia,

16. Ale tutaj jest to, co było zapowiedziane przez proroka Joela:

17. I stanie się w ostateczne dni, mówi Pan, Że wyleję Ducha mego na wszelkie ciało I prorokować będą synowie wasi i córki wasze, I młodzieńcy wasi widzenia mieć będą, A starcy wasi śnić będą sny;

18. Nawet i na sługi moje i służebnice moje Wyleję w owych dniach Ducha mego I prorokować będą.

19. I uczynię cuda w górze na niebie, I znaki na dole na ziemi, Krew i ogień, i kłęby dymu.

20. Słońce przemieni się w ciemność, A księżyc w krew, Zanim przyjdzie dzień Pański wielki i wspaniały.

21. Wszakże każdy, kto będzie wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie.

To właśnie od tego dnia uczniowie Jezusa Chrystusa stali się jego świadkami. Bez Ducha Świętego nie mogliby wypełnić Bożego nakazu. Ten pamiętny dzień Zielonych Świąt stał się początkiem działalności Kościoła. Jak niegdyś w Szawuot Izrael ,tak po dzień dzisiejszy wierni przynoszą z radością przed Boże oblicze  owoce  pracy w Duchu Świętym.