1. I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona w ziemi egipskiej, mówiąc:

2. Ten miesiąc będzie wam 2 Moj. 12:1-17

początkiem miesięcy, będzie wam pierwszym miesiącem roku.

3. Powiedzcie całemu zgromadzeniu Izraela, mówiąc: Dziesiątego dnia tego miesiąca weźmie sobie każdy baranka dla rodziny, baranka dla domu.

4. Jeżeli zaś rodzina jest za mała na jednego baranka, niech dobierze sąsiada mieszkającego najbliżej jego domu według liczby osób; według tego, ile każdy może zjeść, należy liczyć osoby na jednego baranka.

5. Ma to być baranek bez skazy, samiec jednoroczny. Może to być baranek lub koziołek.

6. Będziecie go przechowywać do czternastego dnia tego miesiąca; i zabije go całe zgromadzenie zboru izraelskiego o zmierzchu.

7. I wezmą z jego krwi, i pomażą oba odrzwia i nadproże w domach, gdzie go spożywają.

8. Mięso jego upieczone na ogniu spożyją podczas tej nocy; jeść je będą z przaśnikami i gorzkimi ziołami.

9. Nie jedzcie z niego nic surowego ani ugotowanego w wodzie, lecz tylko upieczone na ogniu w całości: głowa razem z odnóżami i częściami środkowymi.

10. Nie pozostawiajcie z niego nic do rana, a jeśli z niego zostanie coś do rana, spalcie to w ogniu.

11. A w ten sposób spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w ręku waszym. Zjecie go w pośpiechu. Jest to ofiara paschalna dla Pana.

12. Tej nocy przejdę przez ziemię egipską i zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej, od człowieka do bydła, i dokonam sądów nad wszystkimi bogami Egiptu: Ja, Pan.

13. A krew ta będzie dla was znakiem na domach, gdzie będziecie. Gdy ujrzę krew, ominę was, i nie dotknie was zgubna plaga, gdy uderzę ziemię egipską.

14. Dzień ten będzie wam dniem pamiętnym i będziecie go obchodzili jako święto Pana; będziecie go obchodzili przez wszystkie pokolenia jako ustanowienie wieczne.

15. Przez siedem dni jeść będziecie przaśniki. Już pierwszego dnia usuniecie kwas z domów waszych, bo każdy, kto od pierwszego do siódmego dnia jeść będzie to, co kwaszone, usunięty będzie z Izraela;

16. Pierwszego dnia i siódmego dnia będzie u was święte zgromadzenie, w tych dniach nie wolno wykonywać żadnej pracy. Tylko to, co każdy potrzebuje do jedzenia, wolno wam przygotować.

17. Przestrzegajcie Święta Przaśników, gdyż w tym właśnie dniu wyprowadziłem zastępy wasze z ziemi egipskiej. Przestrzegajcie tego święta przez wszystkie pokolenia jako ustanowienie wieczne.

 Bóg powiedział: „ tej nocy przejdę przez ziemię egipską i zabiję wszystko pierworodne w ziemi egipskiej”, Izrael miał jednak obietnicę: „Gdy ujrzę krew, ominę was, i nie dotknie was zgubna plaga…”.

Ta noc była naprawdę wielka. To właśnie tej nocy Bóg Abrahama, Bóg Izaaka, Bóg Jakuba wyróżnił swój lud od innych narodów. Różnica ta była we krwi baranka. Żaden człowiek w ziemi egipskiej nie został zachowany ze względu na swoje pochodzenie, lecz z powodu posłuszeństwa.

Paweł apostoł pisał do pochodzącego z pogan zboru w Koryncie:

1 Kor. 5:7

„Usuńcie stary kwas, abyście się stali nowym zaczynem, ponieważ jesteście przaśni; albowiem na naszą Wielkanoc jako baranek został ofiarowany Chrystus.”

Jezus Chrystus Boży Syn jest ustanowionym przez Boga Barankiem, o którym mowa była już w

1 Moj. 22:8

„ Abraham odpowiedział: Bóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mój.

Podobnie jak niegdyś w Egipcie Biblia zapowiada, że Bóg będzie sądził cały świat. I na podobieństwo Egiptu karę poniosą wszyscy mieszkańcy ziemi z wyjątkiem tych , którzy zaufali Bogu i przyjęli ratunek w krwi Baranka Bożego Jezusa Chrystusa.

Obj. 12:10-11

„ I usłyszałem donośny głos w niebie, mówiący: Teraz nastało zbawienie i moc, i panowanie Boga naszego, i władztwo Pomazańca jego, gdyż zrzucony został oskarżyciel braci naszych, który dniem i nocą oskarżał ich przed naszym Bogiem.

 A oni zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo świadectwa swojego, i nie umiłowali życia swojego tak, by raczej je obrać niż śmierć.”

Hebr. 9:14-15

„O ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu.

I dlatego jest On pośrednikiem nowego przymierza, ażby gdy poniesiona została śmierć dla odkupienia przestępstw popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są powołani, otrzymali obiecane dziedzictwo wieczne.”

Jest to obietnica niezależna od narodowości, pochodzenia, rasy czy wyznania, gdyż jak mówi 3 rozdział Listu do Rzymian „ wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej”.

Jeśli chcesz spędzić wieczność z Bogiem, jest tylko jeden sposób KREW BARANKA