"Na początku było Słowo..."

W dzisiejszym Kościele jest tak wiele tematów poruszanych o służbie kobiet. Organizowane są konferencje, nauczania, programy itd. Toczą się dyskusje na temat „czy wolno kobiecie nauczać, czy nie...” według mnie jest to stracony czas, który by można było spożytkować na inne cele. Czegoś tu nie rozumiem przecież wszyscy mamy jedną Biblię i mówię do wierzących, że wszyscy mamy jednego Ducha – Ducha Chrystusowego.

Ta Jedna Biblia i ten Jeden Duch Święty mówi jasno, że nie wolno kobiecie nauczać:

1 Tym.2,12

„Nauczać zaś kobiecie nie pozwalam ani też przewodzić nad mężem lecz [chcę, by] trwała w cichości.”

1Kor.14,34-38

”Kobiety mają na tych zgromadzeniach milczeć; nie dozwala się im bowiem mówić, lecz mają być poddane, jak to Prawo nakazuje. (35) A jeśli pragną się czego nauczyć, niech zapytają w domu swoich mężów! Nie wypada bowiem kobiecie przemawiać na zgromadzeniu. (36) Czyż od was wyszło słowo Boże? Albo czy tylko do was przyszło? (37) Jeżeli komuś wydaje się, że jest prorokiem albo że posiada duchowe dary, niech zrozumie, że to, co wam piszę, jest nakazem Pańskim. (38) A gdyby ktoś tego nie uznał, sam nie będzie uznany.”

Zapytam, czy w Królestwie Chrystusowym kobiety są mniej ważne niż mężczyźni? Moim zdaniem NIE. Chrystus nie powołał nas do nic nie robienia. Czasami mamy wrażenie, że pewne zadania są mało znaczące,[ to tylko taka mała rzecz nawet nie wiem czy istotna...]ale z tych małych rzeczy, tworzą się wielkie dzieła Boże, które w niesamowity sposób przemawiają nie tylko do samych wierzących. Czy nasze drogie siostry muszą „nauczać”? Nie jest to dla nich zadanie!

Chcę przytoczyć przykład pracy w Kościele, nie jest to przykład wypracowany na kolejnej konferencji ale jest to przykład ze Słowa Bożego:

List do Tytusa 2,3-5

„(3) Podobnie starsze kobiety winny być w zewnętrznym ułożeniu jak najskromniejsze, winny unikać plotek i oszczerstw, nie upijać się winem, a uczyć innych dobrego. (4) Niech pouczają młode kobiety, jak mają kochać mężów, dzieci, (5) jak mają być rozumne, czyste, gospodarne, dobre, poddane swym mężom - aby nie bluźniono słowu Bożemu”

Tak pragnę całym swoim sercem, aby nie iść za jakąś modą, nowoczesnym nauczaniem, ale zawsze stawiać sobie Słowo Boże za jedyny, doskonały wzór – wczoraj, dzisiaj i na wieki! Bracia i Siostry chcę przytoczyć Słowo z Ks. Izajasza, na pierwszy rzut oka wydaje się, że jest to Słowo tylko dla sióstr, ale czy i my bracia w wierze mający wierzące żony nie mamy obowiązku „pilnować się wzajemnie” aby nas szatan nie zwiódł?

Ks. Izaj.3,16-24:

„(16) Pan powiedział: Ponieważ się wbiły w pychę córki syjońskie, ponieważ chodzą wyciągając szyję i rzucając oczami, ponieważ chodzą wciąż drepcząc i dzwonią brząkadełkami u swych nóg, (17) przeto Pan sprawi, że wyłysieją czaszki córek syjońskich, Pan obnaży ich skronie. (18) W owym dniu usunie Pan ozdobę brząkadeł u trzewików, słoneczka i półksiężyce, (19) kolczyki, bransolety i welony, (20) diademy, łańcuszki u nóg i wstążki, flaszeczki na wonności i amulety, (21) pierścionki i kółka do nosa, (22) drogie suknie, narzutki i szale, torebki (23) i zwierciadełka, cienką bieliznę, zawoje i letnie sukienki. (24) I będzie: zamiast wonności - zaduch, zamiast paska - powróz, miast uczesanych kędziorów - łysina, miast wykwintnej szaty - ciasny wór, zamiast krasy - wypalone piętno.”

Nasz Bóg jest Bogiem porządku, a nie nieładu i takiemu Bogu chcę służyć.