"Błogosławiony Pan, skała moja! On zaprawia ręce moje do walki, Palce moje do boju!" - Psalm 144,1

ROSJA CHRONI IRAN PRZED ZACHODEM – W środę Rosja odważyła się bronić Iran przed Zachodem; ostrzegła przy tym, że sankcje „uduszą” irańską gospodarkę. Na konferencji prasowej minister spraw zagranicznych Sergiej Ławrow powiedział do zebranych reporterów, że Zachód powinien się raczej koncentrować na wznowieniu rozmów z Iranem. Kilka godzin przed tym minister obrony Izraela Ehud Barak powiedział, że izraelska decyzja o ataku na Iran nie została odłożona na odległą przyszłość. Spekuluje się, że wyjaśnienie to zostało podane tylko dlatego, że USA wywiera naciski i według najnowszych domysłów medialnych Izrael obmyśla plan uderzenia militarnego dla zniszczenia irańskich instalacji atomowych i tylko po to by „zebrać” wiatr z żagli. Żydowskie państwo w Iranie wyposażonym w broń jądrową widzi realne zagrożenie dla swojej egzystencji. W niedzielę Izrael i USA (by zapobiec eskalacji w tym temacie) postanowiły przesunąć wspólne manewry, które miały właśnie się zacząć. Przed tygodniem rosyjski minister Sergiej Rybakow publicznie ostrzegł mówiąc, że atak militarny na Iran „byłby poważnym błędem”. Nie jest tajemnicą, że Iran jest najważniejszym partnerem gospodarczym Rosji. I nie jest to tylko przypadek, że dzień po tym jak Rosja uderzyła pięścią w stół wobec Izraela i Zachodu, na zachodnim wybrzeżu Chile rosyjski pojazd kosmiczny rozpadł się na kawałki, a jego części spadły do południowego Pacyfiku. Test miał podreperować morale rosyjskiego ludu, w końcu Rosja planowała podróż na księżyc Marsa. A może był to Boży suwerenny krok przeciwko tym, którzy próbują zastosować przemoc wobec własnego narodu? „I będę błogosławił błogosławiącym tobie, a przeklinających cię przeklinać będę; i będą w tobie błogosławione wszystkie plemiona ziemi.” – 1. Mojż. 12,3 

Mam na imię Adam, mam 50 lat. Mieszkam w Dąbrowie Górniczej, mieście przemysłowym na Śląsku. Moje życie od najmłodszych lat było pełne niespodzianek...

Gdy miałem 1.5 roku, mój ojciec będąc w wojsku powiesił się, zostawiając mamę samą, bez środków do życia. Aby mnie utrzymać, mama podjęła bardzo ciężką pracę( jak na kobietę) - w hucie. Pracowała ciężko - po 12-16 godzin, nawet w niedziele - aby mi zapewnić wszystko, a tym samym wynagrodzić stratę ojca oraz moje sieroctwo. Nie zdawała sobie sprawy z tego, że brak ojca i ciągła jej nieobecność powodowały we mnie bunt. Wychowywała mnie babcia, ciotki i sąsiadki, rozpieszczając jak tylko się dało - brak silnej męskiej ręki oraz dyscypliny, a zarazem kobiece rozpieszczanie, spowodowały, że stałem się bardzo rozpieszczonym dzieckiem. Zacząłem szukać mocnych przygód, co przy braku kontroli przez starszych doprowadziło do tego, że znalazłem się w nieodpowiednim towarzystwie...